Benedictus Spinoza. De waarheid is naamloos

Aandachtig zoekt hij antwoord
op de vraag waarin een mens
gemoedsrust, troost en blijdschap
vindt. Wij zien hem slijpen
aan een lens, van stof omringd
dat longen schuurt en doet ontsteken,
een web bezoedelt.
Hij ziet een spin.

Wij zien hem in een tijdopname: driehonderddertig jaar van weten
dat de menselijke macht beperkt is,
zeer overtroffen door dingen,
in god en de natuur gebonden.
Natuur is god, god is natuur.

Voor niets of niemand is hij bang,
in hoogste deugd: eigen belang,
beperkt door wetten van de staat.

Lens
die stralen licht
op inzicht
richt.

             (Den Haag 25 11 2007)

naar overzicht